Projektant kostiumów, scenograf w teatrach dramatycznych, lalkowych, operowych, w teatrze tańca i w telewizji. Jedną z pierwszych propozycji zawodowych otrzymała jeszcze na studiach. Dotyczyła ona przygotowania kostiumów i dekoracji wnętrz do filmu w reżyserii Tomasza Tryzny „Czy można się przysiąść?” (1998). Jej praca dyplomowa – kostiumy i scenografia do sztuki „Ubu król, czyli Polacy” A. Jarry\'ego zdobyła Główną Nagrodę w IV edycji Konkursu im. Zenobiusza Strzeleckiego, przyznawaną przez Międzynarodową Organizację Scenografów, Techników i Architektów Teatru w Ogólnopolskim Konkursie na Najlepszy Dyplom ze Scenografii (2001).
Rok wcześniej Ilona Binarsch została stypendystką Lwowskiej Akademii Stuk Pięknych w Pracowni Szkła i Projektowania Biżuterii.
W teatrze dramatycznym uznanie przyniosły jej m. in. kostiumy do spektaklu „Iwona, księżniczka Burgunda” W. Gombrowicza w reżyserii Artura Tyszkiewicza (Teatr im. J. Szaniawskiego, Wałbrzych), za które w roku 2006 otrzymała nagrodę na VVVI Opolskich Konfrontacjach Teatralnych. W roku 2004 uhonorowana została Nagrodą Ministra Kultury za scenografię i kostiumy do przedstawienia „36,6” (Teatr Strefa Ciszy, Poznań) Współpraca z teatrem lalkowym zaowocowała kolejną Nagrodą Ministra Kultury za oprawę plastyczną do spektaklu „Świetliki” (Białostocki Teatr Lalek) w Ogólnopolskim Konkursie na teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej (2007). Dla Teatru Telewizji Ilona Binarsch zaprojektowała m. in. kostiumy do poetyckiego przedstawienia „Umarli ze Spoon River” w reżyserii Jolanty Ptaszyńskiej (TVP 1, 2007).
Szerokim echem odbiła się jej praca dla Opery Wrocławskiej, gdzie przygotowała kostiumy do „Napoju miłosnego” G. Dionizettiego – superprodukcji w ramach Letniego Festiwalu Operowego na Wodzie (2007) oraz „Otella” G. Verdiego (2008). Artystka współpracowała także z Polskim Teatrem Tańca i Ewą Wycichowską, realizując spektakle „... a ja tańczę” (Teatr Wielki, Poznań, 2003) oraz „I Tu” (Teatr Logos, Łódź, 2002).
Prace Ilony Binarsch były eksponowane na wielu wystawach, m. in. na wystawie zbiorowej w Galerii Miejskiej w Zakopanem (w piątą rocznicę śmierci Władysława Hasiora) oraz w Centrum Sztuki Współczesnej SOLVAY w Krakowie.
W roku 2006 artystka otrzymała Stypendium Artystyczne Miasta Poznania za osiągnięcia w dziedzinie projektowania scenografii i kostiumów. Rok później, na zaproszenie Festival Internacional Cervantino w Guanajuato (Meksyk) przygotowała scenografię i kostiumy do spektaklu „Historia de un Amor”.
