ILONA BINARSCH

Powrót do listy
Projektantka kostiumów, scenograf w teatrach dramatycznych, lalkowych, operowych, w teatrze tańca i telewizji. Autorka kolaży i instalacji.
Jedną z pierwszych propozycji zawodowych otrzymała jeszcze na studiach. Dotyczyła ona przygotowania kostiumów i dekoracji wnętrz do filmu w reżyserii Tomka Tryzny Czy można się przysiąść?”(1998). Jej praca dyplomowa – kostiumy i scenografia do sztuki Ubu król, czyli Polacy A. Jarry'ego – zdobyła Główną Nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie im. Zenobiusza Strzeleckiego na Najlepszy Dyplom ze Scenografii (Polskie Centrum Scenografii, Katowice 2001). Rok wcześniej Ilona Binarsch została stypendystką Lwowskiej Akademii Sztuk Pięknych w Pracowni Szkła i Projektowania Biżuterii.
W teatrze dramatycznym uznanie przyniosły jej m. in. kostiumy do spektaklu Iwona, księżniczka Burgunda W. Gombrowicza w reżyserii Artura Tyszkiewicza (Teatr im. J. Szaniawskiego, Wałbrzych), za które w roku 2006 otrzymała nagrodę na 31. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych. W roku 2004 uhonorowana została Nagrodą w 10. Ogólnopolskim Konkursie Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za scenografię i kostiumy do przedstawienia 36,6 w reżyserii Adama Ziajskiego. Współpraca z teatrem lalkowym zaowocowała kolejną Nagrodą za oprawę plastyczną do spektaklu Świetliki (Białostocki Teatr Lalek) w 2. Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej (2007). Dla Teatru Telewizji Ilona Binarsch zaprojektowała m.in. kostiumy do poetyckiego przedstawienia Umarli ze Spoon River w reżyserii Jolanty Ptaszyńskiej (TVP1, 2007).

Szerokim echem odbiła się jej współpraca z Michałem Znanieckim dla Opery Wrocławskiej, gdzie przygotowała kostiumy do Napoju miłosnego G. Dionizettiego – superprodukcji w ramach Letniego Festiwalu Operowego na Wodzie (2007) oraz Otella G. Verdiego (2008). Jako jedna z laureatów konkursu Malta Nowe Sytuacje zrealizowała wraz z Ulą Kijak spektakl miejski Wieczorynka(2008) na podstawie tekstu Michała Walczaka Ostatni Tatuś.
 
Pracowała także przy dwóch polskich prapremierach musicalowych. Producenci w reżyserii Michała Znanieckiego (Teatr Rozrywki), do którego przygotowała kostiumy oraz Wonderful Town (2011) w reżyserii Zbigniewa Maciasa przy produkcji którego zajęła się przygotowaniem scenografii i kostiumów.
Przygotowała kostiumy do musicalu My Fair Lady (2013) w reżyserii Roberta Talarczyka w Operze Śląskiej.
Artystka współpracowała także z Polskim Teatrem Tańca i Ewą Wycichowską, realizując spektakle: ... a ja tańczę (Teatr Wielki, Poznań, 2003) oraz I Tu (Teatr Logos, Łódź, 2002).
W roku 2006 artystka otrzymała Stypendium Artystyczne Miasta Poznania za osiągnięcia w dziedzinie projektowania scenografii i kostiumów, a w 2012 Nagrodę Artystyczną Miasta Poznania w w/w dziedzinie.
W 2007 roku na zaproszenie Festival Internacional Cervantino w Guanajuato (Meksyk) przygotowała scenografię i kostiumy do spektaklu Historia de un Amor.
W roku 2010, film Ewa w reżyserii Ingmara Villqista i Adama Sikory, do którego przygotowała kostiumy, został uhonorowany nagrodą na Międzynarodowym Konkursie Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Współpraca z Ingmarem Villqistem miała swoją kontynuację przy spektaklu Miłość w Konigshutte (2012). Rok 2012 to także współpraca z Jolantą Dylewską i Edwardem Etlerem przy polsko-izraelskiej produkcji filmowej Srebrny lis Felicji T.
Prace Ilony Binarsch były eksponowane na wielu wystawach, m.in. na wystawie zbiorowej w Galerii Miejskiej w Zakopanem (w piątą rocznicę śmierci Władysława Hasiora) oraz w Centrum Sztuki Współczesnej SOLVAY w Krakowie. Została również zaproszona do udziału w wystawie na I Biennale > Środowisko Sztuki – w Poznaniu.
 
Foto: Tomasz Zakrzewski