spektakl gościnny
„Ta druga” to opowieść o wrażliwej młodej kobiecie, dla której śpiew jest nie tylko pasją, ale też sposobem wyrażania emocji. Jednak jedno nieoczekiwane wydarzenie uruchamia lawinę zmian, które odmienią jej rzeczywistość...
groteska o człowieku i machinie
Spektakl dla widzów powyżej 16 lat.
Uwaga! W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe.
Jest rok 2060. Pastwiska i dzika przyroda przestają istnieć, więc Pan, bóstwo opiekuńcze tychże, traci pracę. Jej/jego (tożsamość płciowa niezdefiniowana) nowe zajęcie to sianie paniki, która spowodować ma, że czas na nowo ruszy do przodu. Od dobrych kilku dekad stoi bowiem w miejscu i rozciąga się wszerz. Oprocentowania kredytów na syntetyczne palce rosną, turystyka piekielna kwitnie (w niebie jest za dużo papierologii), a na rynku protez syntetycznych panoszy się monopolista – Janusz Cybernetyka Exportowa sp. z o.o.
W centrum tego futurystyczno-dystopijnego uniwersum postawiona zostaje weteranka wojenna pani Watterson i toster – dar ojczyzny za poniesione straty. Absurd miesza się tu z pytaniami egzystencjalnymi, słowa, które utknęły w gardle, mogą udusić, a tosty potrzebują naprawdę dobrego powodu, by się upiec.
Z brawurą, celnością diagnozy i przepysznie groteskowym humorem młodzi twórcy kładą na szali wizję lepszego jutra i bezpieczeństwo status quo, stawiając pytania o granice konformizmu, wygody i przystosowania. „Elektryczne Protezy Janusz Cybernetyka Eksportowa – co, że kredyt drogi, przecież mogłeś nie mieć nogi!”.
reżyseria: Dominik Gorbaczyński
autorka tekstu, dramaturgia: Małgorzata Margarita Bieńkowska
choreografia: Magdalena Kawecka
scenografia, kostiumy, światło: Julia Zawadzka
muzyka: Maciej Bieniawski
multimedia, plakat: Otalia Łysakowska
asystent reżysera: Ewa Grysko
asystent scenografa i kostiumografa: Anna Drobczyk, Maja Ucińska
inspicjent: Artur Wacławek
sufler: Katarzyna Grad
OBSADA
Pani Watterson: Izabella Malik
Pani Watterson: Izabella Malik
Toster: Ewa Grysko
Rankor: Natan Nogaj
Jasio: Magdalena Kawecka
Coach: Inga Chmurzyńska
Pan: Samuel Drobisz
prapremiera: 13 marca 2026 r.
Mała Scena Teatru Rozrywki
czas trwania: ok. 110 minut bez przerwy
Dominik Gorbaczyński jest laureatem 2. edycji projektu WyspianKiss organizowanego przez Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego, a spektakl powstaje jako realizacja Nagrody Głównej przeglądu.
Spektakl współfinansowany przez Akademię Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie w ramach programu Fundusz na Start.
RECENZJE
Magdalena Nowacka-Goik / Dziennik Zachodni
Ewelina Herian / Dziennik Teatralny
Tomasz Sknadaj / Teatrteatr
Małgorzata Jęczmyk-Głodkowska / Z pierwszego rzędu
fot. Artur Wacławek
KURA NA PLECACH
(Das Huhn auf dem Ruecken)
prawie czarna komedia w 2 aktach
Wyjątkowo udane połączenie humoru sytuacyjnego rodem z rasowej farsy, błyskotliwych dialogów i głębokiej wiedzy psychologicznej na temat alchemii uczuć między kobietą i mężczyzną oraz ich dojmującego braku między mężem i żoną. Komedia, która wzruszy i tragedia, która rozśmieszy do łez.
Zawiedziony muzyk, którego opuściła żona, zabierając dzieci, pociesza sąsiadkę w stanie szoku, która mówi mu, że... właśnie zabiła swojego męża. Uczynny sąsiad zrobi wszystko, żeby pomóc kobiecie. Zaryzykuje nawet współudział w zbrodni. I oto z chwili na chwilę obcujemy z najbliższą sobie parą pod słońcem, która ma do rozwiązania problem dalece wykraczający poza dobrosąsiedzkie stosunki. Pan Bonsch w końcu uwierzy, że od dawna jest śmiertelnie zakochany w tytułowej bohaterce i musi ratować ją przed wyrokiem. Pani Kobald bardzo potrzebuje nowego impulsu w życiu, bowiem już dłużej nie chce udawać martwej, czyli być tytułową kurą na plecach… Zajmowanie się różami i rola kury domowej przy mężu-bankierze powoduje, że w jej głowie zaczyna żyć drugie „ja”.
Tymczasem Pan Bonsch jest coraz bardziej zainteresowany ciałem sąsiadeczki, które wymaga penetracji wzrokowej dla znalezienia śladów pobicia przez agresywnego małżonka, a kiedy ich nie znajduje, jako mężczyzna stuprocentowy, namawia sąsiadkę, żeby spadła ze schodów. Zabawa w teatr nakręca się, rozkręca i zatacza serpentyny, a przecież chodzi o życie „maltretowanej” Pani Kobald. Dwoje sąsiadów, którzy jeszcze przed godziną nic nie wiedzieli o sobie nawzajem, nakręca sprężyny gry na maksa…
tekst: Fred Apke
przekład: Marta Klubowicz
reżyseria: Zbigniew Stryj
scenografia i kostiumy: Magdalena Wiluś
asystent reżysera: Rafał Gajewski
reżyseria światła: Marek Mroczkowski
producent: Estera Sławińska-Dziurosz
inspicjent: Artur Wacławek
OBSADA:
Pani Kobald: Katarzyna Hołub
Pan Bonsch: Jarosław Czarnecki
Trup: Rafał Gajewski
premiera: 30 listopada 2019 r.
Mała Scena Teatru Rozrywki
czas trwania: 120 minut z przerwą
Prawa autorskie do sztuki reprezentuje w Polsce
Agencja Dramatu i Teatru ADiT Elżbieta Manthey w Warszawie.
Ray & Michael Cooney
RODZINA KERWOODÓW
farsa w dwóch aktach
Spektakl dla widzów powyżej 14 roku życia.
Wiosenny ranek (i wkrótce potem), dwupiętrowy dom (wynajmowany), sympatyczny Tom (pod trzydziestkę), bystra Linda (również). Przed nimi ważny dzień, lekki stresik wisi w powietrzu, ale są w tym razem i bardzo się kochają – co może pójść nie tak? U Cooney’ów, oczywiście, wszystko, zwłaszcza, gdy jeden z braci Kerwood akurat wpada oddać kluczyki do wana, a drugi – wyświadczyć bliskim przysługę.
RODZINA KERWOODÓW
farsa w dwóch aktach
Spektakl dla widzów powyżej 14 roku życia.
Wiosenny ranek (i wkrótce potem), dwupiętrowy dom (wynajmowany), sympatyczny Tom (pod trzydziestkę), bystra Linda (również). Przed nimi ważny dzień, lekki stresik wisi w powietrzu, ale są w tym razem i bardzo się kochają – co może pójść nie tak? U Cooney’ów, oczywiście, wszystko, zwłaszcza, gdy jeden z braci Kerwood akurat wpada oddać kluczyki do wana, a drugi – wyświadczyć bliskim przysługę.
Tam, gdzie normalny człowiek powie: „Nie no, bez przesady, aż tak źle nie będzie”, mistrz farsy rzuci: „Patrz i ucz się” i sypnie garścią nonsensów prosto w twarz. Ledwie się widz otrzepie, a tu przykrywa go lawina abstrakcyjnych gagów i nie wiadomo do końca, czy jeszcze się śmiać, czy już płakać.
Nikt tak dziś nie pisze dialogów, nie podkręca tempa, nie odwraca kota ogonem, jak panowie Ray i Michael Cooney. „Rodzina Kerwoodów” to jeden wielki szał kreacji – skąpany w oparach absurdu, z akcją wartką, że strach okiem mrugnąć, z przeinteligentnym tekstem i szerokim polem do aktorskich popisów.
A morał tej historii? Cóż, jeden rabin powie: „Czym skorupka nasiąknie za młodu...”, drugi rabin powie: „Z rodziną to najlepiej na zdjęciu”.
autorzy sztuki: Ray i Michael Cooney
tłumaczenie: Julita Grodek, Archibald Woodham Stowe
reżyseria: Zbigniew Stryj
muzyka: Patryk Ołdziejewski
scenografia i kostiumy: Natalia Kołodziej
autorzy sztuki: Ray i Michael Cooney
tłumaczenie: Julita Grodek, Archibald Woodham Stowe
reżyseria: Zbigniew Stryj
muzyka: Patryk Ołdziejewski
scenografia i kostiumy: Natalia Kołodziej
reżyseria światła: Marek Mroczkowski
asystent reżysera: Sławomir Banaś
inspicjent: Beata Jabłońska-Rakoczy
autorka plakatu: Aleksandra Sacha
OBSADA
Tom Kerwood: Jarosław Czarnecki
Linda Kerwood: Aleksandra Dyjas
Dick Kerwood: Marek Chudziński
Harry Kerwood: Sławomir Banaś
Katerina: Małgorzata Mazurkiewicz
Andreas: Dominik Koralewski
Downs: Paweł Stefan
Mrs Potter: Maria Meyer / Ewa Grysko
Boris: Tomasz Jedz
premiera: 25 kwietnia 2025 r.
Duża Scena Teatru Rozrywki
czas trwania: ok. 140 minut z przerwą
PARTNER
PAN TADEUSZ MUZYCZNIE
wg Adama Mickiewicza
spektakl gościnny
ENERGETYCZNE AKTORSTWO, MELODYJNE REGGAE I HIP-HOPOWY PAZUR!
Spektakl jest prezentacją poszczególnych fragmentów "Pana Tadeusza", które zgrabnie opowiadają całość historii przedstawionej w epopei.
Poszczególne impresje sceniczne są przedstawione w wersji aktorskiej oraz muzycznej.
