fbpx

Paweł Demirski, Jan Suświłło


rewia położnicza w 2 aktach

 
ZŁOTA MASKA 2012 DLA ALONY SZOSTAK W KATEGORII ROLA WOKALNO-AKTORSKA
NAGRODA PUBLICZNOŚCI I DWA MIESZKI OD JURORÓW DLA MONIKI STRZĘPKI NA XIV OGÓLNOPOLSKIM FESTIWALU SZTUKI REŻYSERSKIEJ „INTERPRETACJE” 2012
 
NAGRODA JURY 11. FESTIWALU PRAPREMIER W BYDGOSZCZY (2012) „za oryginalne wykorzystanie formy musicalowej dla przekazania ważnych społecznie treści w spektaklu Położnice szpitala św. Zofii"
 
HONOROWE WYRÓŻNIENIE AKTORSKIE NA 11. FESTIWALU PRAPREMIER W BYDGOSZCZY (2012) dla ELŻBIETY OKUPSKIEJ za rolę Ordynatorki

MÓWI PAWEŁ DEMIRSKI:

Akcja „Położnic szpitala św. Zofii” dzieje się na zatłoczonym oddziale położniczym. Ordynatorka oddziału doprowadziła swój szpital na sam szczyt rankingu „Rodzić po ludzku”. Wysokie notowania, dobre oceny i sprzyjające statystyki mają być furtką do wymarzonej przez ordynatorkę prywatyzacji szpitala. Wszystko jest zaplanowane, wymyślone i neoliberalny sukces jest na wyciągnięcie ręki. Plany ordynatorki krzyżuje wysłanniczka ministerstwa i kapitalizmu w jednym. Biały personel buntuje się i marzy o strajku. Do tego na oddział trafiają kłopotliwe położnice i ich bladzi z napięcia mężowie. Każda z par podobnie jak ordynatorka zaplanowała sobie przyszłość. Snują plany o życiu z nowo narodzonym dzieckiem. Każda z par reprezentuje inne poglądy i klasy społeczne. Niestety rodzące się dzieci nie spełniają oczekiwań planujących i pewnych siebie rodziców. Noworodki są obdarzone świadomością i krytycznym instynktem.
 
Położnice szpitala św. Zofii, to opowieść o pozornej możliwości zaplanowania rzeczywistości, zgodnie ze swoim sumieniem i swoimi poglądami. Dziecko staje się testerem, papierkiem lakmusowym dla otaczającego go świata. Konfrontacja klasy średniej, w najrozmaitszych jej odsłonach, z nieuchronną realnością dziecka i niemożliwością jej pełnego kontrolowania, staje się silnikiem wydarzeń, próbą postaw i koniecznością przedefiniowania obrazu rodziny. Służba zdrowia kontra emocje, prywatna służba zdrowia, jako niemądra utopia. Publiczna służba zdrowia, jako wiecznie niesprawny system. Dzieci, jako przeciwnicy stylu życia. Gdzieś w szpitalu św. Zofii zaczynają się traumy, które będą towarzyszyć przez całe życie.
 
Spektakl inspirowany jest prawdziwymi wydarzeniami.
 
tekst: Paweł Demirski
muzyka: Jan Suświłło
reżyseria: Monika Strzępka
choreografia: Rafał Urbacki
scenografia: Maciej Chojnacki
kierownictwo muzyczne: Jerzy Jarosik
 
asystent reżysera: Marta Kloc
asystent choreografa: Sebastian Chwastecki
inspicjent: Iwona Bruch
rekwizytorzy: Katarzyna Grad, Krzysztof Szreter
sufler: Magdalena Skorupa
światło: Marek Mroczkowski
dźwięk: Krzysztof Wolfard

OBSADA:
PERSONEL SZPITALA ŚW. ZOFII:
ORDYNATORKA: Elżbieta Okupska (gościnnie)
DR WIECZOREK: Wojciech Stolorz (gościnnie)
PRYWATYZATORKA: Marta Tadla
NOWY ORDYNATOR: Andrzej Kłak (gościnnie)
POŁOŻNA FANCY: Alona Szostak
POŁOŻNA 1: Katarzyna Hołub
POŁOŻNA 2: Dagmara Żuchnicka
KSIĄDZ: Jarosław Czarnecki
DUCH POŁOŻNEJ SPRZED WOJNY: Ewa Grysko
PARY RODZĄCE:
ŻONA 1: Izabella Malik
MĄŻ 1: Dariusz Niebudek (gościnnie)
BABY MONSTER PARY 1: Barbara Ducka
ŻONA 2: Marta Kloc
MĄŻ 2: Igor Kujawski (gościnnie)
NOWORODEK PARY 2: Bartosz Figurski (gościnnie)
ŻONA 3: Ewelina Stepanczenko-Stolorz (gościnnie)
MĄŻ 3: Dominik Koralewski (gościnnie)
NOWORODEK PARY 3: Mikołaj Karczewski (gościnnie) / Sebastian Chwastecki
NOWORODKI:
Barbara Ducka, Natalia Gajewska (gościnnie), Sara Gorbaczyńska-Pawłuszko, Zuzanna Marszał, Małgorzata Mazurkiewicz-Molak, Agnieszka Saletra, Sonia Sosna-Kostrzewa, Weronika Zięba, Sebastian Chwastecki, Krzysztof Czubaszek, Maciej Cierzniak, Rafał Gajewski, Bartłomiej Kuciel, Łukasz Marczyński
BIAŁY PERSONEL:
Wioleta Malchar, Estera Sławińska-Dziurosz, Anna Surma, Elżbieta Wacławek-Czmok, Kamil Baron, Piotr Brodziński, Kamil Franczak, Bartosz Jaśkowski (gościnnie), Paweł Stefan
DZIECI GENERAŁA FRANCO:
Aleksandra Dyjas, Natalia Gajewska (gościnnie), Sara Gorbaczyńska-Pawłuszko, Oliwia Kindla, Wioleta MalcharZuzanna Marszał, Małgorzata Mazurkiewicz-Molak, Agnieszka Saletra, Estera Sławińska-Dziurosz, Sonia Sosna-Kostrzewa, Elżbieta Wacławek-Czmok, Weronika Zięba, Kamil Baron, Piotr Brodziński, Sebastian Chwastecki, Maciej Cierzniak, Krzysztof Czubaszek, Bartosz Figurski (gościnnie), Mikołaj Karczewski (gościnnie), Kamil Franczak, Rafał Gajewski, Bartosz Jaśkowski, Bartłomiej Kuciel, Łukasz Marczyński, Paweł Stefan
 
oraz
orkiestra Teatru Rozrywki
dyrygent: Jerzy Jarosik
 
prapremiera: 17 września 2011
Duża Scena

projekt plakatu: Agata Bogacka

DSC7248
DSC7236
DSC7260
DSC7253
DSC7264
DSC7269
DSC7276
DSC7279
DSC7287
DSC7294
DSC7303
DSC7300
DSC7313
DSC7318
DSC7332
DSC7321
DSC7343
DSC7345
DSC7348
DSC7357
DSC7364
DSC7372
DSC7377
DSC7381
DSC7389
DSC7392
DSC7396
DSC7407
DSC7406
DSC7416
DSC7424
DSC7426
DSC7443
DSC7447
DSC7459
DSC7463
DSC7612
DSC7204
DSC7197
DSC7214
DSC7220
DSC7229
DSC7224
DSC7594
DSC7605
DSC7608
DSC7467
DSC7472
DSC7476
DSC7486
DSC7490
DSC7497
DSC7504
DSC7512
DSC7515
DSC7531
DSC7541
DSC7544
DSC7550
DSC7562
DSC7568
DSC7573
DSC7581
DSC7587